O Φατίχ Μπιρόλ, εκτελεστικός διευθυντής της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (ΙΕΑ), η οποία εκπροσωπεί τους παγκόσμιους καταναλωτές ενέργειας, προκάλεσε αναστάτωση τον Μάιο όταν έδωσε οδηγίες για το τι χρειάζεται ο κόσμος προκειμένου να μπορέσει να διατηρήσει την άνοδο της θερμοκρασίας έως τον 1,5 βαθμό Κελσίου άνω των προβιομηχανικών επιπέδων. Οι πρώτες δηλώσεις του ενόψει της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Κλίμα, και σχετικά με την πρόοδο που έχει έκτοτε σημειωθεί, μεταφράζονται στο ότι η εστίαση για την απορρύπανση, όπως τη διατυπώνουν όσοι την προωθούν κιόλας, μπορεί να είναι πολύ περιορισμένου εύρους. Η ετήσια έκθεση για τις προοπτικές της ενέργειας της ΙΕΑ εμπεριέχει ορισμένες καλές ειδήσεις. Οι επενδύσεις σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο ανέρχονται ετησίως σε 350 δισ. δολάρια και συνάδουν με όσα χρειάζονται για να υπάρξει επίτευξη των μηδενικών ρύπων το 2050. Και αυτό παρατηρείται κυρίως εξαιτίας του σοκ της πανδημίας του κορωνοϊού το 2020 και δευτερευόντως λόγω του ότι οι επενδυτές με κριτήρια κοινωνικά, περιβαλλοντικά και ορθής εταιρικής διακυβέρνησης προβληματίζονται για το εάν θα στήριζαν ρυπαντές.
Ωστόσο, ακόμα και υπό αυτό το πρίσμα, δεν υπάρχει λόγος πανηγυρισμών, όπως επισημαίνει η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας. Οι επενδύσεις, οι οποίες κατ’ έτος απαιτούνται από σήμερα έως και το 2030 για νέες εγκαταστάσεις ηλιακής και αιολικής ενέργειας ώστε να καλυφθεί το κενό των υδρογονανθράκων, ξεπερνούν κατά πολύ τα 3 τρισ. δολάρια. Ο κόσμος διαχειρίζεται μόνο 1 τρισ. δολάρια και τα στοιχεία, που δίνει η ΙΕΑ, εξαρτώνται ως επί το πλείστον από τις κυβερνήσεις, οι οποίες συλλογικά βάζουν στο στόχαστρο τη ζήτηση για ορυκτά καύσιμα, λαμβάνοντας τέτοια μέτρα, όπως είναι η βελτίωση στην ενεργειακή απόδοση των κτιρίων. Εάν αυτό γίνει σωστά, τότε θα συμβάλει στο να περικοπεί ο προβλεπόμενος όγκος ενέργειας από τα επίπεδα άνω των 550 εξατζάουλ το 2050 σε εκείνα κάτω των 350 εξατζάουλ. Χωρίς να δοθεί έμφαση στη ζήτηση, αυτό το οποίο θα κατορθώσει όλο κι όλο ο κόσμος με τη μειωμένη νέα προσφορά θα είναι δυσθεώρητες τιμές ενέργειας. Μια βραχυπρόθεσμη εκδοχή αυτής της ανισορροπίας προσφοράς – ζήτησης αποτυπώνεται σήμερα στην εκτίναξη των τιμών στο φυσικό αέριο. Ο κίνδυνος, τον οποίο αναφέρει ο Μπιρόλ σχετικά με μια περίοδο αναταραχής και αστάθειας για τις διεθνείς αγορές ενέργειας, αφορά το ότι οι πολιτικοί δαπανούν όλο τον χρόνο τους για να αντιληφθούν πώς θα περιορίσουν τον αντίκτυπο στους καταναλωτές εις βάρος της περισσότερο σημαντικής μετάβασης στην εποχή των καθαρών καυσίμων. Η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα τον Νοέμβριο δίνει την ευκαιρία στους πολιτικούς να σημειώσουν κάποια πρόοδο στην περιστολή της ζήτησης ενέργειας και να δώσουν κίνητρα για επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές.
