Ο Mehmet Öğütçü, Πρόεδρος του London Energy Club και CEO τηςGlobal Resources, μιλώντας στο 14ο Athens Energy Summit, ανέλυσε τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που διαμορφώνουν το ενεργειακό μέλλον της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, της Κασπίας, της Μαύρης Θάλασσας, του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.
Ξεκίνησε την ομιλία του αναφερόμενος στις δηλώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για τη Γάζα, επισημαίνοντας ότι η νέα αμερικανική διοίκηση αποτελεί υπενθύμιση πως οι παράγοντες αλλαγής εξελίσσονται συνεχώς. Υπογράμμισε ότι η ενεργειακή μετάβαση δεν αποτελεί επιλογή, αλλά επιτακτική ανάγκη, καθώς η κλιματική κρίση και οι γεωπολιτικές μεταβολές επηρεάζουν βαθιά το ενεργειακό τοπίο.
Στάθηκε στη σημασία του απρόβλεπτου χαρακτήρα των εξελίξεων και ανέφερε την επιστροφή της πυρηνικής ενέργειας, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τη Γερμανία. Όσον αφορά την Τουρκία, τόνισε ότι η χώρα επιδιώκει από τη δεκαετία του ‘70 την ανάπτυξη πυρηνικής ενέργειας, με τη Ρωσία να διαδραματίζει πλέον σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία.
Παρατήρησε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση υστερεί σε ανταγωνιστικότητα έναντι της Κίνας και των ΗΠΑ, κάτι που ενδέχεται να τη φέρει σε δυσμενή θέση όσον αφορά την πράσινη μετάβαση. Παράλληλα, ανέλυσε τις γεωπολιτικές επιπτώσεις του πολέμου στην Ουκρανία και τις επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές, τονίζοντας πως η αβεβαιότητα στην περιοχή θα συνεχιστεί, καθιστώντας τη συνεργασία επιβεβλημένη.
Ο κ. Öğütçü υπογράμμισε τον ρόλο της Ελλάδας και της Τουρκίας ως στρατηγικών κόμβων μεταφοράς ενέργειας μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, επισημαίνοντας την ανάγκη μείωσης της εξάρτησης από έναν και μόνο προμηθευτή. Αναφέρθηκε στην αυξανόμενη σημασία των εισαγωγών LNG και της επέκτασης των ανανεώσιμων πηγών, στρατηγικές που ενισχύουν την ανθεκτικότητα των ενεργειακών συστημάτων. Υπογράμμισε επίσης τη σημασία της ενέργειας ως «διπλωματικής γέφυρας» μεταξύ κρατών, όπως η Ελλάδα και η Τουρκία.
Στη συζήτηση εντάχθηκε και η τεχνητή νοημοσύνη, με έμφαση στον αντίκτυπό της στον ενεργειακό τομέα. Παράλληλα, ο κ. Öğütçü τόνισε τον ρόλο της τεχνολογικής καινοτομίας, όπως τα «έξυπνα δίκτυα» και τα «προηγμένα συστήματα αποθήκευσης ενέργειας», που συμβάλλουν στη βιώσιμη ανάπτυξη. Αναφέρθηκε επίσης στις ευκαιρίες που δημιουργούν τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως η «Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία» και τα «πράσινα ομόλογα», τα οποία μπορούν να υποστηρίξουν μεγάλα ενεργειακά έργα.
Ανέλυσε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι χώρες της περιοχής, όπως η εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα, οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στα ενεργειακά αποθέματα της Κασπίας Θάλασσας, με το κοίτασμα «Shah Deniz» του Αζερμπαϊτζάν να διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διαφοροποίηση των ευρωπαϊκών ενεργειακών πόρων. Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στις ανακαλύψεις υδρογονανθράκων στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ανατολική Μεσόγειο, οι οποίες δημιουργούν νέες προοπτικές για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια.
Όσον αφορά την Ελλάδα, ανέδειξε τον στρατηγικό της ρόλο ως ενεργειακού κόμβου, καθώς και των αυξημένων επενδύσεων στις ανανεώσιμες πηγές. Η χώρα στοχεύει το «60% της ηλεκτροπαραγωγής της να προέρχεται από ΑΠΕ έως το 2030», ενισχύοντας την ενεργειακή της αυτονομία.
Για την Τουρκία, υπογράμμισε τη σημασία της ως βασικού παίκτη στη διακίνηση φυσικού αερίου μέσω των αγωγών «TANAP», «TAP» και «TurkStream», που ενισχύουν την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Παράλληλα, η χώρα στοχεύει στο «50% της ενέργειάς της να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές έως το 2030», επενδύοντας σε πολιτικές κινήτρων και τεχνολογικές αναβαθμίσεις.
Ο ίδιος πρότεινε τη δημιουργία ενός «Περιφερειακού Μηχανισμού Ενεργειακής Συνεργασίας (RECP)», που θα συντονίζει επενδύσεις, θα βελτιώνει την ενεργειακή ασφάλεια και θα προωθεί τη βιώσιμη ανάπτυξη στην περιοχή. «Ένα τέτοιο πλαίσιο συνεργασίας θα μπορούσε να λειτουργήσει ως φόρουμ διαλόγου και διακρατικής σύμπραξης, επιταχύνοντας την υλοποίηση έργων υποδομής και την προσέλκυση διεθνών επενδύσεων», ανέφερε χαρακτηριστικά.
