Βασικά σημεία από τη δευτερολογία του ΥπουργούΠεριβάλλοντος & Ενέργειας:
Έχουμε διπλασιάσει την εγκατάσταση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Αυτό κάνουμε για την πράσινη μετάβαση. Αυτό είναι το σοβαρό και το αποτελεσματικό. Από λόγια έχουμε χορτάσει.
Προσελκύουμε συγκεκριμένες επενδύσεις και δεν έχουμε μόνο διπλασιάσει την εγκατάσταση. Έχουμε και μια τεράστια ουρά επενδύσεων που έρχεται.
Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει το λογικό άλμα ότι λογαριάζει τα υπερκέρδη με βάση τους δικούς του λογαριασμούς, οι οποίοι θυμίζουν τους λογαριασμούς που έκανε στις εκλογές, όταν νόμιζε ότι θα πάρει 35%-40% και πήρε 17%. Αντίστοιχοι είναι και οι λογαριασμοί που κάνετε για το ύψος των υπερεσόδων.
Σε σχέση με τα πραγματικά υπερέσοδα βγήκε η σχετική ΚΥΑ, με τρόπο αρκετά αυστηρό, για τους ενδιαφερόμενους και θα εισπραχθούν τα σχετικά ποσά στις αρχές του 2024.
Βεβαίως και παρεμβαίνουμε. Παρεμβαίνουμε πολλαπλά, με στόχο να έχουμε μια αγορά που να λειτουργεί καλά, διότι αυτή η θεωρία ότι θα βάζουμε ποσοστά κέρδους έχει την εξής αδυναμία στο χώρο της ενέργειας: Ειδικά η σημερινή ενέργεια έχει τεράστιες αρχικές επενδύσεις και το πραγματικό ποσοστό κέρδους της φαίνεται μόνο πολύ μετά την πραγματοποίηση της επένδυσης.
Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι είναι αδύνατον να παρακολουθήσεις την πραγματική απόδοση, ειδικά σε περιόδους μεγάλης ανόδου ή μεγάλης καθόδου των τιμών της ενέργειας, διότι η απόδοση μπορεί να είναι υψηλή σε μία χρονιά που έχεις υψηλές τιμές ενέργειας και να είναι καταστροφική την επόμενη χρονιά.
Τί θα κάνουμε την επόμενη χρονιά όταν θα είναι καταστροφική η απόδοση της επένδυσης, θα πληρώνει το κράτος τους επενδυτές; Το σωστό είναι το κράτος να αφήνει τον κίνδυνο της επένδυσης στους επενδυτές και να παρεμβαίνει μόνον όταν υπάρχουν πραγματικά πολύ μεγάλες αποδόσεις, όπως κάναμε στην περίπτωση των υπερεσόδων.
Αλλά όχι να λειτουργεί με ποσοστό κέρδους σε ετήσια βάση, το οποίο θα έχει το μειονέκτημα ότι, όταν θα γίνονται οι ζημιές τί θα κάνουμε; Και ζημιές θα γίνονται στο χώρο της ενέργειας, διότι προβλέπω, αν και αποφεύγω γενικά τις προβλέψεις -αυτό το λέω με ασφάλεια- ότι οι τιμές της ενέργειας την επόμενη δεκαετία θα έχουν περιόδους πάρα πολύ χαμηλές και περιόδους υψηλότερες.
Δεν θα είναι ομαλές. Είναι η φύση των νέων αγορών που έχουν πολλές νέες τεχνολογίες, που έχουν πολύ μεγάλες αρχικές επενδύσεις, πολύ μεγάλο CaPex –και κατά συνέπεια πολύ μικρό οριακό κόστος– να είναι πολύ πιο “βίαιες” στη διαμόρφωση των τιμών, από ότι οι παλαιότερες αγορές ενέργειας, που δεν είχαν τις ανανεώσιμες τιμές και είχαν μεγάλες μονάδες βάσης.
Θα πω ένα πράγμα πολύ απλά, τα περί ιδιωτικοποίησης κ. Φάμελλε ήταν ένα παραμύθι. Ήταν ένα παραμύθι, που εσείς νομίζατε ότι σας βοηθούσε εκλογικά. Αν κοιτάξετε τα ποσοστά σας, ούτε αυτό σας βοήθησε ούτε θα σας βοηθήσει.
Γιατί τα παραμύθια δεν βοηθούν. Τα παραμύθια είναι καλά για να τα λέμε στα εγγονάκια μας το βράδυ. Δεν είναι καλά για να τα λέμε στο εκλογικό σώμα.
Δεν υπάρχει αντικείμενο όταν μιλάτε για ιδιωτικοποίηση του νερού, διότι δεν έχουμε πρόθεση να κάνουμε ιδιωτικοποίηση του νερού. Αν είχαμε πρόθεση θα κάναμε άλλα πράγματα, εφόσον δεν έχουμε πρόθεση, γιατί “πιπιλάμε” το παραμύθι αυτό; Για να κινητοποιούμε ανθρώπους και να τους βλάψουμε στο τέλος; Διότι μια κινητοποίηση με λάθος αίτημα, είναι μια κινητοποίηση που βλάπτει και αυτούς που κινητοποιούνται. Είναι προφανές, με αίτημα που είναι ανύπαρκτο δηλαδή.
Αυτό που ζητάμε να κάνουμε είναι να υπάρξει καλύτερη ποιότητα παροχής υπηρεσιών νερού και είμαστε διατεθειμένοι να βοηθήσουμε τους φορείς παροχής νερού και να κουβεντιάσουμε μαζί τους για το πώς θα το πετύχουμε. Αυτό είναι!
Και να εξασφαλίσουμε, επειδή εμείς φυλάμε και έχουμε ευθύνη για τα χρήματα των φορολογούμενων, ότι τα χρήματά τους θα επενδυθούν σωστά.
Το χρέος μετριέται με έναν τρόπο κύριε Κατρίνη. Δεν έχει πολλούς τρόπους να μετρηθεί, έναν τρόπο έχει διεθνώς. Είναι το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Οτιδήποτε άλλο είναι άσχετο με το πώς κρίνουν οι αγορές, οι επενδυτές, οι χώρες, οι πάντες.
Όταν το χρέος ανεβαίνει ως ποσοστό του ΑΕΠ είσαι σε δύσκολη θέση, όταν πέφτει είσαι σε καλή θέση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση τους στόχους του χρέους του Μάαστριχτ δεν τους έχει βάλει σε απόλυτα νούμερα. Τους έχει ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Ως ποσοστό του ΑΕΠ, λοιπόν, πέσαμε στο 160%, το παραλάβαμε 181%, περάσαμε τρεις κρίσεις που θα κατέστρεφαν τρεις χώρες (με το δικό μας παρελθόν) αν τις πάθαιναν και αντί να έχουμε αύξηση του χρέους, έχουμε μείωση. Και έχουμε και μείωση της απόστασής μας, πολύ σοβαρή, με τους άλλους που πέρασαν αυτές τις κρίσεις.
Όταν είμαστε καλύτερα από την Ιταλία, η οποία έχει θεωρητικά χαμηλότερο χρέος από εμάς και είχε πολύ καλύτερα επιτόκια όταν παραλάβαμε από ότι εμείς.
Για τα δίκτυα, υπάρχει ο εξής κίνδυνος: Χρειάζεται ηλεκτρικός χώρος και θα πάρουμε πρωτοβουλίες μέσα στο χρονικό επόμενο διάστημα για να αυξήσουμε τον ηλεκτρικό χώρο.
Ο ηλεκτρικός χώρος, όμως, μπορεί να οδηγήσει και σε επενδύσεις μεγαλύτερες από τη ζήτηση εάν δεν είμαστε προσεκτικοί. Και να έχουμε άλλου είδους προβλήματα, για παράδειγμα της αδυναμίας μας να απορροφήσουμε την ενέργεια που θα παράγεται, διότι αν έχεις τεράστιες επενδύσεις σε φωτοβολταϊκά, χωρίς παράλληλα να έχεις προχωρήσει είτε σε επενδύσεις σε αιολικά που να τις αντισταθμίζουν εν μέρει είτε σε αποθήκευση, τότε θα έχεις περίσσευμα ενέργειας, που δεν θα μπορείς να το αξιοποιήσεις. Θέλει ένα μέτρο ο ηλεκτρικός χώρος.
Υπήρχαν 130 τιμολόγια -σήμερα που μιλάμε- των εταιρειών. Τα μέτρησα, 130. Αν τα “κατεβάσετε” από τα site είναι μια μικρή εγκυκλοπαίδεια. Αυτά τα 130 τα χωρίζουμε σε 3 κατηγορίες, για να καταλαβαίνει ο καταναλωτής τα βασικά χαρακτηριστικά των τιμολογίων. Μπλε, είναι τα σταθερά τιμολόγια, κίτρινα είναι τα κυμαινόμενα και πορτοκαλί είναι τα δυναμικά.
Τί κάναμε, ποια είναι η ουσιαστική αλλαγή; Δεν είναι το να κατηγοριοποιήσουμε σε τρία χρώματα, αυτό το κάναμε για να βοηθήσουμε τον καταναλωτή. Η ουσιαστική αλλαγή είναι ότι υποχρεώσαμε τους παρόχους, για πρώτη φορά, να έχουν ένα τουλάχιστον τιμολόγιο που να είναι ενιαίο.
Σας βεβαιώνω ότι κανένας πάροχος δεν είναι ευτυχής εξ’ αυτού του λόγου, γιατί -για πρώτη φορά- θα φαίνεται ποιος είναι ακριβός και ποιος είναι φθηνός. Διότι ως τώρα είχαμε το εξής παράδοξο: Όλοι έλεγαν ότι είναι οι φθηνότεροι. Δεν ήταν όμως όλοι οι φθηνότεροι, διότι δεν γίνεται αυτό, να είναι όλοι φθηνότεροι.
Και ήταν φθηνότεροι στους πρώτους δυο-τρεις μήνες, αλλά μετά -γιατί δεν κοίταζαν όλοι τα ψιλά γράμματα- τελείωνε η έκπτωση, έμπαινε η πραγματική περίοδος και όλοι πλήρωναν κάτι παραπάνω. Και επειδή δεν ήταν γνωστό ποια είναι η πραγματική τιμή, δεν μπορούσαν να καταλάβουν αν πληρώνουν παραπάνω ή παρακάτω.
Εδώ λοιπόν τί κάναμε; Είπαμε όποιος δεν επιλέξει τιμολόγιο μέχρι 31.12.2023, εντάσσεται στο πράσινο, από 1.1.2024. Συνεπώς, εκατομμύρια άνθρωποι που είναι σε συμβόλαια, ξαφνικά μεταβαίνουν στο πράσινο, στο οποίο θα μπορούν να ξέρουν την τιμή 1η του μήνα και να υπάρχει για πρώτη φορά ανταγωνισμός.
Και να ξέρετε κάτι, ο ανταγωνισμός δουλεύει. Η αγορά, ήδη, ταρακουνιέται, οι τιμές θα πάνε προς τα κάτω και ορθώς θα πάνε προς τα κάτω. Δεν ξέρω πως θα είναι η τιμή του αερίου τους επόμενους μήνες ή τα επόμενα χρόνια, που καθορίζει την οριακή τιμή του ρεύματος, αλλά στα άλλα στοιχεία, σε αυτά που αφορούν στην κερδοφορία των επιχειρήσεων προμήθειας οι τιμές θα πάνε προς τα κάτω.
Και επίσης θα πάνε προς τα κάτω, γιατί βάζουμε -για πρώτη φορά- πραγματική πίεση στις ρευματοκλοπές. Βάζουμε μέτρηση, ανά μήνα, που ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει οπωσδήποτε και γιατί βάλαμε και ένα πλαίσιο, ώστε οι ακρότητες των στρατηγικών κακοπληρωτών -που τους πληρώνουμε οι υπόλοιποι- να περιοριστούν.
Είμαστε από τις λίγες χώρες στον πλανήτη που υπεραποδίδουμε στους στόχους του CO2. Το 2021 η υπεραπόδοση είναι 2,3 εκατομμύρια τόνοι, το 2022 θα είναι περίπου 1,5 εκατομμύριο τόνοι.
Και μια χώρα που υπεραποδίδει στους στόχους, έχει φωνή στη διεθνή σκηνή πολύ καλύτερη από τις χώρες, τη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών που είναι πίσω στους στόχους.
Υπεραποδίδουμε στους στόχους. Είμαστε “θύμα”, γιατί είμαστε στην καυτή ζώνη της κλιματικής αλλαγής και γι’ αυτό και ακολουθούμε αυτή την πολιτική της γρήγορης, πράσινης μετάβασης. Διότι είμαστε αναγκασμένοι και να αξιοποιήσουμε το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της χώρας για να προχωρήσει σε όλα τα πράγματα μπροστά και στην ενέργεια, αλλά και να βάλουμε πολύ σοβαρούς πόρους στην ανθεκτικότητα, απέναντι στην κλιματική αλλαγή, η οποία δυστυχώς θα συνεχίσει να μας πιέζει και να έχει όλο και χειρότερα φαινόμενα στα επόμενα χρόνια.
Αν μη τι άλλο, προσπαθούμε με επενδύσεις και παρεμβάσεις σε πάρα πολλούς τομείς να ελαφρύνουμε αυτές τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και να καταλήξουμε σε πολύ καλύτερες τιμές ενέργειας, παράλληλα με την αυξημένη ανθεκτικότητα της Ελλάδας.
