Μία οικονομία, που δεν θα αντιμετωπίζει τα προϊόντα ως μελλοντικά σκουπίδια και θα επαναχρησιμοποιεί το λιγότερο δυνατό ποσοστό των διαθέσιμων πόρων για να παράγει προς κατανάλωση, δηλαδή μία κυκλική οικονομία, βλέπει στο βάθος μιας μακράς διαδρομής η κυβέρνηση, θέτοντας για αρχή κανόνες διαχείρισης της πλαστικής ρύπανσης, που αποτελεί βασική απειλή για το περιβάλλον.
Με τη φράση «κάθε μέρα, που περνάει, 39 τόνοι πλαστικών σκουπιδιών καταλήγουν στις ελληνικές θάλασσες και από αυτά μεγάλο ποσοστό γίνονται τροφή των ψαριών, που καταλήγουν στο πιάτο μας» άνοιξε το μεσημέρι τη σχετική ενημέρωση των δημοσιογράφων, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κωστής Χατζηδάκης.
«Χρειαζόμαστε ευρεία συμμαχία. Κράτους, ιδιωτικού τομέα, φορέων, οργανώσεων, πολιτών» είπε ο κ. Χατζηδάκης και επανέλαβε τη μάχη κατά της πλαστικής ρύπανσης, ως προτεραιότητα της κυβέρνησης και προσωπικά του ίδιου του πρωθυπουργού, αναφέροντας ως 1ο βήμα την ταχεία υιοθέτηση της οδηγίας της ΕΕ για τη σταδιακή μηδενική χρήση των πλαστικών μίας χρήσης (η προθεσμία ενσωμάτωσης της ευρωπαϊκής οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εκπνέει στις 3/7/2021).
«Θέλουμε αυτό να το πετύχουμε έναν χρόνο νωρίτερα (δηλαδή, τον Ιούνιο του 2020). Δεν είναι κάτι που πρέπει να γίνει με το στανιό, αλλά ως υποχρέωση στη συνείδησή μας» είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός.
Ανακοίνωσε, δε, τη συνεργασία της κυβέρνησης με το αυτοχρηματοδοτούμενο Κοινωφελές Ίδρυμα «Αθ. Λασκαρίδης», που συστάθηκε το 2016 με στόχο τη διαχείριση της απορρύπανσης των θαλασσών και τον ρόλο της κ. Κοσμοπούλου, ως συντονίστριας, εκ μέρους της κυβέρνησης, των δράσεων αντιμετώπισης της θαλάσσιας πλαστικής ρύπανσης.
Όπως σημείωσε η Αγγελική Κοσμοπούλου, ετησίως, η Ελλάδα εισάγει περίπου 700.000 τόνους πρώτων υλών πλαστικών ουσιών, ενώ αφήνει στο περιβάλλον περί τους 40.000 τόνους πλαστικών απορριμμάτων, εκ των οποίων 70% καταλήγουν στις ακτές. Επιπλέον, τους καλοκαιρινούς μήνες τα απορρίμματα αυξάνονται κατά 76% και μόνον 8% ανακυκλώνονται.
«Κάθε χρόνο, σε ναυτιλία, αλιεία και τουρισμό χάνουμε έσοδα 26 εκατομμυρίων ευρώ μόνον εξαιτίας της πλαστικής ρύπανσης. Χάνουμε τουρίστες, που δεν ξαναέρχονται ή δεν έρχονται στην Ελλάδα, εξαιτίας της ρύπανσης των ακτών», σημείωσε η εκτελεστική διευθύντρια του Ιδρύματος Αθ. Λασκαρίδη, επικαλούμενη έρευνα του ΙΟΒΕ, που αναμένεται να παρουσιαστεί.
Οι στόχοι αυτής της «ιδιότυπης κοινωφελούς ΣΔΙΤ» -όπως τη χαρακτήρισε- μεταξύ υπουργείου και Ιδρύματος, είναι:
- Η ομαλή προετοιμασία της χώρας για τη μετάβαση στην επόμενη μέρα (χωρίς πλαστικά)
- Η εξειδίκευση της ευρωπαϊκής οδηγίας με μέτρα και νομοθετικές και διοικητικές διατάξεις
- Η έγκαιρη εφαρμογή του σχετικού νομοθετικού πλαισίου
- Η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών.
Παρουσιάζοντας τα χαρακτηριστικά της ζητούμενης κυκλικής οικονομίας, ο γ.γ. του ΥΠΕΝ Κωνσταντίνος Αραβώσης σημείωσε ότι βάσει της κεντρικής ευρωπαϊκής πολιτικής, πρόκειται για ομπρέλα που καλύπτει τον μετασχηματισμό της οικονομίας.
«Μέσα από τα προβλήματα της κρίσης μπορεί να αναπτυχθούν αναπτυξιακές πολιτικές, θα πρέπει να ενθαρρυνθούν και συνέργειες μεταξύ φορέων της κοινωνίας. Πρέπει να δούμε το περιβάλλον και σαν αναπτυξιακό πόρο. Είναι τρεις οι παράμετροι που το χαρακτηρίζουν: περιβαλλοντική, κοινωνική, οικονομική» σημείωσε ο γ.γ. του ΥΠΕΝ, επαναλαμβάνοντας την επιδίωξη της κυκλικής οικονομίας για παραγωγή προϊόντων με όσο το δυνατό λιγότερους πόρους και μηδενικά απόβλητα
. Υπενθύμισε, δε, τον ευρωπαϊκό στόχο ότι έως το 2050 θα πρέπει να υπάρχει μία κοινωνία με μηδενική παραγωγή CO2, δίνοντας το μέγεθος του προβλήματος μέσα από το χαρακτηριστικό παράδειγμα της επαναχρησιμοποίησης ενός τζην παντελονιού. «Αν ξαναχρησιμοποιήσει κανείς ένα τζην παντελόνι, γλυτώνει 275 δένδρα και πέντε κιλά CO2 στην ατμόσφαιρα».
Αναφερόμενος στη στρατηγική της κυκλικής οικονομίας, ο κ. Αραβώσης απαρίθμησε:
- Πρόληψη
- Μείωση απορριμμάτων
- Ανασχεδιασμός προϊόντων
- Επανάχρηση
- Επιδιόρθωση
- Αναπροσδιορισμός
- Ανακαίνιση
- Ανακατασκευή
- Ανακύκλωση
- Ανάκτηση
