Βασικά σημεία από τη δευτερολογία του ΥπουργούΠεριβάλλοντος & Ενέργειας:

Έχουμε διπλασιάσει την εγκατάσταση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Αυτό κάνουμε για την πράσινη μετάβαση. Αυτό είναι το σοβαρό και το  αποτελεσματικό. Από λόγια έχουμε χορτάσει.

Προσελκύουμε συγκεκριμένες επενδύσεις και δεν έχουμε μόνο διπλασιάσει την εγκατάσταση. Έχουμε και μια τεράστια ουρά επενδύσεων που έρχεται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει το λογικό άλμα ότι λογαριάζει τα υπερκέρδη με βάση τους δικούς του λογαριασμούς, οι οποίοι θυμίζουν τους λογαριασμούς που έκανε στις εκλογές, όταν νόμιζε ότι θα πάρει 35%-40% και πήρε 17%. Αντίστοιχοι είναι και οι λογαριασμοί που κάνετε για το ύψος των υπερεσόδων.

Σε σχέση με τα πραγματικά υπερέσοδα βγήκε η σχετική ΚΥΑ, με τρόπο αρκετά αυστηρό, για τους ενδιαφερόμενους και θα εισπραχθούν τα σχετικά ποσά στις αρχές του 2024.

Βεβαίως και παρεμβαίνουμε. Παρεμβαίνουμε πολλαπλά, με στόχο να έχουμε μια αγορά που να λειτουργεί καλά, διότι αυτή η θεωρία ότι θα βάζουμε ποσοστά κέρδους έχει την εξής αδυναμία στο χώρο της ενέργειας: Ειδικά η σημερινή ενέργεια έχει τεράστιες αρχικές επενδύσεις και το πραγματικό ποσοστό κέρδους της φαίνεται μόνο πολύ μετά την πραγματοποίηση της επένδυσης.

Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι είναι αδύνατον να παρακολουθήσεις την πραγματική απόδοση, ειδικά σε περιόδους μεγάλης ανόδου ή μεγάλης καθόδου των τιμών της ενέργειας, διότι η απόδοση μπορεί να είναι υψηλή σε μία χρονιά που έχεις υψηλές τιμές ενέργειας και να είναι καταστροφική την επόμενη χρονιά.

Τί θα κάνουμε την επόμενη χρονιά όταν θα είναι καταστροφική η απόδοση της επένδυσης, θα πληρώνει το κράτος τους επενδυτές; Το σωστό είναι το κράτος να αφήνει τον κίνδυνο της επένδυσης στους επενδυτές και να παρεμβαίνει μόνον όταν υπάρχουν πραγματικά πολύ μεγάλες αποδόσεις, όπως κάναμε στην περίπτωση των υπερεσόδων.

Αλλά όχι να λειτουργεί με ποσοστό κέρδους σε ετήσια βάση, το οποίο θα έχει το μειονέκτημα ότι, όταν θα γίνονται οι ζημιές τί θα κάνουμε; Και ζημιές θα γίνονται στο χώρο της ενέργειας, διότι προβλέπω, αν και αποφεύγω γενικά τις προβλέψεις -αυτό το λέω με ασφάλεια- ότι οι τιμές της ενέργειας την επόμενη δεκαετία θα έχουν περιόδους πάρα πολύ χαμηλές και περιόδους υψηλότερες.

Δεν θα είναι ομαλές. Είναι η φύση των νέων αγορών που έχουν πολλές νέες τεχνολογίες, που έχουν πολύ μεγάλες αρχικές επενδύσεις, πολύ μεγάλο CaPex –και κατά συνέπεια πολύ μικρό οριακό κόστος– να είναι πολύ πιο “βίαιες” στη διαμόρφωση των τιμών, από ότι οι παλαιότερες αγορές ενέργειας, που δεν είχαν τις ανανεώσιμες τιμές και είχαν μεγάλες μονάδες βάσης.

Θα πω ένα πράγμα πολύ απλά, τα περί ιδιωτικοποίησης κ. Φάμελλε ήταν ένα παραμύθι. Ήταν ένα παραμύθι, που εσείς νομίζατε ότι σας βοηθούσε εκλογικά. Αν κοιτάξετε τα ποσοστά σας, ούτε αυτό σας βοήθησε ούτε θα σας βοηθήσει.

Γιατί τα παραμύθια δεν βοηθούν. Τα παραμύθια είναι καλά για να τα λέμε στα εγγονάκια μας το βράδυ. Δεν είναι καλά για να τα λέμε στο εκλογικό σώμα.

Δεν υπάρχει αντικείμενο όταν μιλάτε για ιδιωτικοποίηση του νερού, διότι δεν  έχουμε πρόθεση να κάνουμε ιδιωτικοποίηση του νερού. Αν είχαμε πρόθεση θα κάναμε άλλα πράγματα, εφόσον δεν έχουμε πρόθεση, γιατί “πιπιλάμε” το παραμύθι αυτό; Για να κινητοποιούμε ανθρώπους και να τους βλάψουμε στο τέλος; Διότι μια κινητοποίηση με λάθος αίτημα, είναι μια κινητοποίηση που βλάπτει και αυτούς που κινητοποιούνται. Είναι προφανές, με αίτημα που είναι ανύπαρκτο δηλαδή.

Αυτό που ζητάμε να κάνουμε είναι να υπάρξει καλύτερη ποιότητα παροχής υπηρεσιών νερού και είμαστε διατεθειμένοι να βοηθήσουμε τους φορείς παροχής νερού και να κουβεντιάσουμε μαζί τους για το πώς θα το πετύχουμε. Αυτό είναι!  

Και να εξασφαλίσουμε, επειδή εμείς φυλάμε και έχουμε ευθύνη για τα χρήματα των φορολογούμενων, ότι τα χρήματά τους θα επενδυθούν σωστά.

Το χρέος μετριέται με έναν τρόπο κύριε Κατρίνη. Δεν έχει πολλούς τρόπους να μετρηθεί, έναν τρόπο έχει διεθνώς. Είναι το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Οτιδήποτε άλλο είναι άσχετο με το πώς κρίνουν οι αγορές, οι επενδυτές, οι χώρες, οι πάντες.

Όταν το χρέος ανεβαίνει ως ποσοστό του ΑΕΠ είσαι σε δύσκολη θέση, όταν πέφτει είσαι σε καλή θέση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση τους στόχους του χρέους του Μάαστριχτ δεν τους έχει βάλει σε απόλυτα νούμερα. Τους έχει ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Ως ποσοστό του ΑΕΠ, λοιπόν, πέσαμε στο 160%, το παραλάβαμε 181%, περάσαμε τρεις κρίσεις που θα κατέστρεφαν τρεις χώρες (με το δικό μας παρελθόν) αν τις πάθαιναν και αντί να έχουμε αύξηση του χρέους, έχουμε μείωση. Και έχουμε και μείωση της απόστασής μας, πολύ σοβαρή, με τους άλλους που πέρασαν αυτές τις κρίσεις.

Όταν είμαστε καλύτερα από την Ιταλία, η οποία έχει θεωρητικά χαμηλότερο χρέος από εμάς και είχε πολύ καλύτερα επιτόκια όταν παραλάβαμε από ότι εμείς.

Για τα δίκτυα, υπάρχει ο εξής κίνδυνος: Χρειάζεται ηλεκτρικός χώρος και θα πάρουμε πρωτοβουλίες μέσα στο χρονικό επόμενο διάστημα για να αυξήσουμε τον ηλεκτρικό χώρο.

Ο ηλεκτρικός χώρος, όμως, μπορεί να οδηγήσει και σε επενδύσεις μεγαλύτερες από τη ζήτηση εάν δεν είμαστε προσεκτικοί. Και να έχουμε άλλου είδους προβλήματα, για παράδειγμα της αδυναμίας μας να απορροφήσουμε την ενέργεια που θα παράγεται, διότι αν έχεις τεράστιες επενδύσεις σε φωτοβολταϊκά, χωρίς παράλληλα να έχεις προχωρήσει είτε σε επενδύσεις σε αιολικά που να τις αντισταθμίζουν εν μέρει είτε σε αποθήκευση, τότε θα έχεις περίσσευμα ενέργειας, που δεν θα μπορείς να το αξιοποιήσεις. Θέλει ένα μέτρο ο ηλεκτρικός χώρος.

Υπήρχαν 130 τιμολόγια -σήμερα που μιλάμε- των εταιρειών. Τα μέτρησα, 130. Αν τα “κατεβάσετε” από τα site είναι μια μικρή εγκυκλοπαίδεια. Αυτά τα 130 τα χωρίζουμε σε 3 κατηγορίες, για να καταλαβαίνει ο καταναλωτής τα βασικά χαρακτηριστικά των τιμολογίων. Μπλε, είναι τα σταθερά τιμολόγια, κίτρινα είναι τα κυμαινόμενα και πορτοκαλί είναι τα δυναμικά.

Τί κάναμε, ποια είναι η ουσιαστική αλλαγή; Δεν είναι το να κατηγοριοποιήσουμε σε τρία χρώματα, αυτό το κάναμε για να βοηθήσουμε τον καταναλωτή. Η ουσιαστική αλλαγή είναι ότι υποχρεώσαμε τους παρόχους, για πρώτη φορά, να έχουν ένα τουλάχιστον τιμολόγιο που να είναι ενιαίο.

Σας βεβαιώνω ότι κανένας πάροχος δεν είναι ευτυχής εξ’ αυτού του λόγου, γιατί -για πρώτη φορά- θα φαίνεται ποιος είναι ακριβός και ποιος είναι φθηνός. Διότι ως τώρα είχαμε το εξής παράδοξο: Όλοι έλεγαν ότι είναι οι φθηνότεροι. Δεν ήταν όμως όλοι οι φθηνότεροι, διότι δεν γίνεται αυτό, να είναι όλοι φθηνότεροι.

Και ήταν φθηνότεροι στους πρώτους δυο-τρεις μήνες, αλλά μετά -γιατί δεν κοίταζαν όλοι τα ψιλά γράμματα- τελείωνε η έκπτωση, έμπαινε η πραγματική περίοδος και όλοι πλήρωναν κάτι παραπάνω. Και επειδή δεν ήταν γνωστό ποια είναι η πραγματική τιμή, δεν μπορούσαν να καταλάβουν αν πληρώνουν παραπάνω ή παρακάτω.

Εδώ λοιπόν τί κάναμε; Είπαμε όποιος δεν επιλέξει τιμολόγιο μέχρι 31.12.2023, εντάσσεται στο πράσινο, από 1.1.2024. Συνεπώς, εκατομμύρια άνθρωποι που είναι σε συμβόλαια, ξαφνικά μεταβαίνουν στο πράσινο, στο οποίο θα μπορούν να ξέρουν την τιμή 1η του μήνα και να υπάρχει για πρώτη φορά ανταγωνισμός.

Και να ξέρετε κάτι, ο ανταγωνισμός δουλεύει. Η αγορά, ήδη, ταρακουνιέται, οι τιμές θα πάνε προς τα κάτω και ορθώς θα πάνε προς τα κάτω. Δεν ξέρω πως θα είναι η τιμή του αερίου τους επόμενους μήνες ή τα επόμενα χρόνια, που καθορίζει την οριακή τιμή του ρεύματος, αλλά στα άλλα στοιχεία, σε αυτά που αφορούν στην κερδοφορία των επιχειρήσεων προμήθειας οι τιμές θα πάνε προς τα κάτω.

Και επίσης θα πάνε προς τα κάτω, γιατί βάζουμε -για πρώτη φορά- πραγματική πίεση στις ρευματοκλοπές. Βάζουμε μέτρηση, ανά μήνα, που ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει οπωσδήποτε και γιατί βάλαμε και ένα πλαίσιο, ώστε οι ακρότητες των στρατηγικών κακοπληρωτών -που τους πληρώνουμε οι υπόλοιποι- να περιοριστούν.

Είμαστε από τις λίγες χώρες στον πλανήτη που υπεραποδίδουμε στους στόχους του CO2. Το 2021 η υπεραπόδοση είναι 2,3 εκατομμύρια τόνοι, το 2022 θα είναι περίπου 1,5 εκατομμύριο τόνοι.

Και μια χώρα που υπεραποδίδει στους στόχους, έχει φωνή στη διεθνή σκηνή πολύ καλύτερη από τις χώρες, τη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών που είναι πίσω στους στόχους.

Υπεραποδίδουμε στους στόχους. Είμαστε “θύμα”, γιατί είμαστε στην καυτή ζώνη της κλιματικής αλλαγής και γι’ αυτό και ακολουθούμε αυτή την πολιτική της γρήγορης, πράσινης μετάβασης. Διότι είμαστε αναγκασμένοι και να αξιοποιήσουμε το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της χώρας για να προχωρήσει σε όλα τα πράγματα μπροστά και στην ενέργεια, αλλά και να βάλουμε πολύ σοβαρούς πόρους στην ανθεκτικότητα, απέναντι στην κλιματική αλλαγή, η οποία δυστυχώς  θα συνεχίσει να μας πιέζει και να έχει όλο και χειρότερα φαινόμενα στα επόμενα χρόνια.

Αν μη τι άλλο, προσπαθούμε με επενδύσεις και παρεμβάσεις σε πάρα πολλούς τομείς να ελαφρύνουμε αυτές τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και να καταλήξουμε σε πολύ καλύτερες τιμές ενέργειας, παράλληλα με την αυξημένη ανθεκτικότητα της Ελλάδας.

«Φέραμε μια σημαντική μεταρρύθμιση, το πράσινο τιμολόγιο, το οποίο κινητοποιεί τον ανταγωνισμό»υπογράμμισε, σήμερα (14/12), ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Θόδωρος Σκυλακάκης, στο πλαίσιο της συζήτησης του κρατικού προϋπολογισμού για το 2024 στην Ολομέλεια της Βουλής.

Όπως εξήγησε ο κ. Σκυλακάκης, η  κινητοποίηση του ανταγωνισμού φαίνεται, ήδη, από τα τιμολόγια που γνωρίζουμε, ότι προτείνουν οι εταιρίες. «Η εικόνα που έχω για την 1η Ιανουαρίου του 2024 είναι, ότι θα έχουμε τιμές καλύτερες ή ίδιες με αυτές του Νοεμβρίου, παρά το γεγονός ότι αποσύρονται οι οριζόντιες επιδοτήσεις», πρόσθεσε.

Ακόμη, επισήμανε για την απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, που αφορούν στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, πως θα ξεπεράσει το 2023 τα 500 εκατομμύρια ευρώ. «…Έτσι το 2022 και το 2023 θα έχουμε επενδυτικά έναν προϋπολογισμό της τάξεως του 1,5 δισεκατομμυρίου ευρώ, χωρισμένο σε πολλά, διαφορετικά προγράμματα», σημείωσε ο κ. Σκυλακάκης.

Αναφερόμενος στις επενδύσεις για την προστασία των δασών είπε πως θα υπερβούν τα 600 εκατομμύρια ευρώ στην επόμενη διετία. Ποσό, που θα προέλθει -μεταξύ άλλων- από το Εθνικό Σχέδιο Αναδάσωσης, το AntineroΙΙΙ, τα αντιδιαβρωτικά και το νέο σύστημα ολοκληρωμένης διαχείρισης των δασών, μέσω επιδότησης της βιομάζας. Μάλιστα, τόνισε πως επί της ουσίας δεκαπλασιάστηκαν οι πόροι που προβλέπονται, πλέον, για την προστασία των δασών.

Για την υπό κατάρτιση μεταρρύθμιση του Υπουργείου όσον αφορά στο νερό, δήλωσε πως στόχος και προϋπόθεση αυτής είναι η σοβαρή αύξηση της αποτελεσματικότητας, έτσι ώστε να έχουμε φθηνό και ποιοτικό νερό.

Αναλυτικά, η ομιλία του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Θόδωρου Σκυλακάκη, επί του σχεδίου νόμου «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2024»:

«Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή μου παρουσία είναι η πρώτη στην τελευταία τετραετία, όπου δεν εισηγούμαι τον προϋπολογισμό.

Θα μου επιτρέψετε να κάνω μία μικρή αναφορά, μιας που ο προϋπολογισμός του 2023 συζητείται σήμερα, και ήταν ένας προϋπολογισμός που μαζί με τον αγαπητό συνάδελφο, Χρήστο Σταϊκούρα, κατέθεσα και εγώ στη Βουλή.

Ειδικότερα σε σχέση με τη δημοσιονομική πτυχή του, να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου από μία σύντομη αναφορά σε εκείνο τον προϋπολογισμό.

Τί λέγαμε ένα χρόνο πριν, και ακούγαμε διάφορα από την αντιπολίτευση; Λέγαμε ότι θα υπάρξει ένα μικρό πλεόνασμα σε αυτόν τον προϋπολογισμό. Ένα μικρό, πρωτογενές πλεόνασμα, το 2023. Ήταν 0,7%. Τελικά, πετύχαμε πρωτογενές πλεόνασμα σε αυτόν τον προϋπολογισμό 1,1% του ΑΕΠ.

Λέγαμε ότι θα έχουμε μείωση του δημοσίου χρέους και ακούγαμε διάφορα. Θυμάμαι ορισμένοι να επικαλούνται κάποιους υπολογισμούς για το χρέος, ότι το χρέος αυξάνεται, κ.λπ.

Ποια είναι η πραγματικότητα; Το χρέος έπεσε στο 160% του ΑΕΠ, 20 μονάδες κάτω από αυτό που παραλάβαμε. Και αυτό, έγινε σε μία τετραετία, κατά την οποία η χώρα αντιμετώπισε τρεις πολύ μεγάλες κρίσεις -ταυτόχρονα ή παράλληλα, οι οποίες είχαν πολύ βαριές δημοσιονομικές επιπτώσεις.

Δηλαδή, μειώσαμε το χρέος, ενώ ταυτόχρονα είχαμε τον Covid, με τεράστια δημοσιονομική επιβάρυνση, πρωτοφανή. Είχαμε τα προβλήματα στις σχέσεις με τη γείτονα χώρα, με επίσης τεράστια δημοσιονομική επιβάρυνση, διότι έπρεπε να κάνουμε τους αναγκαίους εξοπλισμούς. Είχαμε και την ενεργειακή κρίση, με πολύ μεγάλη δημοσιονομική επιβάρυνση, η οποία επιβάρυνε ευθέως και το ΑΕΠ, γιατί η ενεργειακή κρίση σήμαινε ότι πήραμε όλοι μαζί χρήματα και δώσαμε τουλάχιστον 7 δισ. ευρώ “ζεστό χρήμα” σε αυτούς στο εξωτερικό που ήταν παραγωγοί φυσικού αερίου και πετρελαίου, στη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης.

Και παρόλα αυτά, δεν είχαμε μείωση του ΑΕΠ και σήμερα έχουμε πλέον επενδυτική βαθμίδα, παρ’ όλες αυτές τις κρίσεις. Και είμαστε 50 βαθμούς βάσης κάτω από την Ιταλία στα ομόλογά μας και λίγο πάνω από την Ισπανία. Και από χώρες, που είναι της βαριάς δημοσιονομικής πειθαρχίας, όπως η Φινλανδία, έχουμε μία διαφορά στο επιτόκιο δανεισμού 0,6%, δηλαδή 2,7% είναι στηνΦινλανδία και 3,3% στην Ελλάδα. Αυτά, για να έχουμε μία πραγματική εικόνα του τί συνέβη στον προϋπολογισμό της χώρας.

Επίσης, στον ίδιο προϋπολογισμό του 2024 φέραμε -και αυτό συνδέει τα δύο Υπουργεία- τον πράσινο προϋπολογισμό. Και για πρώτη φορά υπάρχει μία συστηματική καταγραφή της περιβαλλοντικής διάστασης του προϋπολογισμού όλων των Υπουργείων.

Πάμε τώρα στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας.  Εδώ, θα πρέπει να ενημερώσω την εθνική Αντιπροσωπεία, πως σε ότι αφορά στην απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, που το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, με την πάγια συντηρητικότητά του, έβαλε 170 εκατομμύρια για το Υπουργείο για το 2023, η τελική απορρόφηση θα ξεπεράσει τα 500 εκατομμύρια.

Και  έτσι, το  2022 και το 2023 θα έχουμε επενδυτικά έναν προϋπολογισμό της τάξεως του 1,5 δισεκατομμυρίου ευρώ, χωρισμένο σε πολλά, διαφορετικά προγράμματα.

Η βασική επιβάρυνση που είχαμε το 2022 στον προϋπολογισμό, από την πλευρά του Υπουργείου, ήταν οι τιμές του ρεύματος. Το 2023 το Υπουργείο ήταν σχετικά ουδέτερο δημοσιονομικά. Δηλαδή κάλυψε τις επιδοτήσεις, που δόθηκαν μέσω του Ταμείου Ενεργειακής Μετάβασης, που δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, και αντίθετα πήραμε και ένα ποσό, το οποίο χρησιμοποιήσαμε από το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης και βοηθήσαμε τον κρατικό προϋπολογισμό, διότι το επίδομα θέρμανσης πληρώθηκε φέτος από το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης.

Το 2024 πάλι δεν θα υπάρξει επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, αλλά θα υπάρξει το τέλος των οριζόντιων επιδοτήσεων. Θα μου πείτε τελειώνουν οι επιδοτήσεις, αυξάνονται οι τιμές;  

Η απάντηση που δίνει η αγορά και η ζωή είναι η αντίθετη. Αυτή τη στιγμή, η εικόνα που έχω για την 1η Ιανουαρίου του 2024 είναι ότι θα έχουμε τιμές καλύτερες ή ίδιες με αυτές του Νοεμβρίου, παρά το γεγονός ότι αποσύρονται οι οριζόντιες επιδοτήσεις.

Αυτό συμβαίνει, γιατί το Υπουργείο έφερε μια σημαντική μεταρρύθμιση, που είναι το πράσινο τιμολόγιο, το οποίο κινητοποιεί τον ανταγωνισμό και η κινητοποίηση του ανταγωνισμού φαίνεται, ήδη, από τα τιμολόγια που, ήδη, γνωρίζουμε, ότι προτείνουν οι εταιρίες, καθώς και οι τιμές του φυσικού αερίου μπαίνουν σε πιο φυσιολογικά επίπεδα.

Ταυτόχρονα, στο πρώτο τρίμηνο του έτους, αυτοί που -κατά κύριο- λόγο επιβαρύνονται, από πλευράς ηλεκτρικής θέρμανσης, που είναι 1,2 εκατομμύρια νοικοκυριά -αν βγάλουμε έξω τα κοινωνικά τιμολόγια, όπου παραμένουν οι επιδοτήσεις- θα δουν πολύ χαμηλότερες τιμές από πέρσι, που υπήρχαν οι οριζόντιες επιδοτήσεις. Κι αυτό, διότι από τις τιμές που θα διαμορφωθούν το πρώτο τρίμηνο -που σας λέω ότι θα είναι χαμηλότερες από αυτές που έχουμε σήμερα και από αυτές που είχαμε πέρσι την ίδια εποχή- από αυτές τις τιμές, λοιπόν, θα αφαιρεθεί ένα ποσό, από 50 έως 480 ευρώ, από τους λογαριασμούς τους του πρώτου τριμήνου.

Συνεπώς, οι άνθρωποι που θερμαίνονται ηλεκτρικά και που είναι κατεξοχήν ευάλωτοι, για την επόμενη θερμαντική περίοδο, που είναι οι τρεις μήνες κατά κύριο λόγο του χειμώνα (Ιανουάριος, Φεβρουάριος, Μάρτιος), θα έχουν τιμές που θα αντιστοιχούν με τις προ κρίσης και προ πληθωρισμού τιμές.

Πηγαίνω τώρα στα άλλα μεγάλα πεδία του Υπουργείου, που συνδέονται και με τον τρέχοντα προϋπολογισμό, καθώς ο χρόνος μου είναι περιορισμένος.

Ξεκινώ από τη χωροταξία, όπου εισάγουμε μία νέα λογική, αυτή του περιβαλλοντικού χωροταξικού και πολεοδομικού ισοδυνάμου. Και η φιλοσοφία αυτή θα μας επιτρέψει να έχουμε νέους πόρους, που θα ενισχύσουν την ποιότητα ζωής και την ορθολογική δόμηση σε όλη τη χώρα.

Ποια είναι η λογική του ισοδυνάμου; Ότι όταν κάνεις κάτι που επιβαρύνει δυσανάλογα τη χωροταξία ή το περιβάλλον, πρέπει ταυτόχρονα να πληρώνεις πόρους. Για παράδειγμα στην εκτός σχεδίου δόμηση που έχει δυσανάλογη αρνητική επίπτωση στη χωροταξία της χώρας, θα υπάρχει μία πρόσθετη πληρωμή πόρων, που θα κατευθύνονται, όμως, όχι σε κάποιο απρόσωπο μηχανισμό, αλλά σε έναν ειδικό λογαριασμό, που θα μπορεί να ξοδεύεται μόνο εντός του Δήμου, στον οποίον πραγματοποιείται αυτή η εκτός σχεδίου δόμηση.

Αυτή είναι μία πολύ σημαντική μεταρρύθμιση, που θα μας επιτρέψει να έχουμε καινούριους πόρους για έργα, που θα είναι στοχευμένα στο να μειώνουν την περιβαλλοντική και χωροταξική επιβάρυνση, είτε αυτοί οι πόροι είτε οι πόροι από αυθαίρετη δόμηση του παρελθόντος κ.λπ.

Πάω στον άλλο τομέα, που είναι πολύ μεγάλη η παρέμβασή μας, στα δάση. Στα επόμενα δύο χρόνια -βάζω δύο χρόνια, γιατί στην ουσία είναι και πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης, οι οποίοι έχουν αυτόν το χρονικό ορίζοντα και δεν μπορεί εύκολα κανείς να πει, πόσο θα είναι τον ένα χρόνο και πόσο τον άλλο- θα έχουμε, αθροιστικά, επενδύσεις στα δάση, που θα ξεπεράσουν τα 600 εκατομμύρια ευρώ. Αυτά, θα προέλθουν από το Εθνικό Σχέδιο Αναδάσωσης, από το Antinero ΙΙΙ, από τα αντιδιαβρωτικά, που έχουμε εξασφαλίσει για να προστατεύσουμε ακριβώς τα δάση, που υπέστησαν καταστροφές και από το νέο σύστημα ολοκληρωμένης διαχείρισης των δασών, μέσω επιδότησης βιομάζας.

Αυτό το ποσό, 300 εκατομμύρια το χρόνο, που αφορά αποκλειστικά στην προστασία των δασών, δεν το έχουν δει τα δάση της Ελλάδας ποτέ!

Για να καταλάβετε τα ποσά που δίναμε μέχρι το 2019 – 2020, βάζω και τα πρώτα χρόνια τα δικά μας, για να είμαι απολύτως έντιμος, ήταν της τάξεως των 30 εκατομμυρίων.

Μιλάμε, λοιπόν, για δεκαπλασιασμό των πόρων που πηγαίνουν για την προστασία των δασών, των επενδυτικών πόρων, γιατί το 2024 θα έχουμε και τις 500 προσλήψεις μονίμων για πρώτη φορά και 1.200 εποχικές προσλήψεις ακόμη.

Και τελειώνω με μία πολύ σύντομη αναφορά στο νερό. Ο στόχος είναι στο νερό να επενδύσουμε πόρους στη μεταρρύθμιση των φορέων παροχής πόσιμου νερού εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης, που υπάρχει η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ.

Εκεί, έχουμε ένα πρόβλημα, το οποίο προϋπήρχε, πολλών φορέων, που είχαν συσσωρεύσει υποχρεώσεις. Έγινε χειρότερο στη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης, αλλά όχι για όλους. Έχουμε φορείς, οι οποίοι παρά το γεγονός ότι και αυτοί είχαν ενεργειακό κόστος είναι απολύτως υγιείς και φορείς που έχουν μεγάλα ληξιπρόθεσμα χρέη.

Εκεί, λοιπόν, πάμε να κάνουμε μία μεταρρύθμιση, να επενδύσουμε σε αυτήν σημαντικούς πόρους, με στόχο και προϋπόθεση, τη σοβαρή αύξηση της αποτελεσματικότητας, έτσι ώστε να έχουμε φθηνό και ποιοτικό νερό, “να μην κλείνουμε το μάτι” στους κάθε είδους κακοπληρωτές. Kαινα έχουμε ελαχιστοποίηση βλαβών και απωλειών νερού και ταχύτατη διόρθωση των βλαβών.

Αυτές οι προϋποθέσεις και οι δείκτες αποτελεσματικότητας των προϋποθέσεων είναι οι όροι για να κάνουμε αυτή τη σοβαρή, δημοσιονομική επένδυση, το 2024 στο χώρο του νερού.

Το πώς θα γίνει θα το συζητήσουμε προφανώς με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, εξαντλητικά. Στο τέλος, όμως, είναι απαράβατος ο όρος του φθηνού και ποιοτικού νερού και της εισπραξιμότητας, της μείωσης απωλειών για να γίνει και να πετύχει αυτή η επένδυση.

Για την κυβέρνησή μας, η πορεία μέχρι τώρα ήταν πολύ δύσκολη. Έπρεπε να αντιμετωπίσουμε πολύ μεγάλα προβλήματα, σε πάρα πολλά επίπεδα. Τα προβλήματα κάποια από αυτά είναι ήδη πίσω μας, γιατί αντιμετωπίσαμε με επιτυχία τις μεγάλες κρίσεις. Κάποια, όμως, είναι μπροστά μας και απαιτούν σοβαρές μεταρρυθμίσεις, σε πολλαπλά επίπεδα.

Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει αυτές τις μεταρρυθμίσεις και ζητά γι’ αυτό και την έγκριση της εθνικής αντιπροσωπείας για τον προϋπολογισμό του 2024.

Σας ευχαριστώ».